Φτάνει με τις Συνταγές, τους Food Bloggers και το Κουρασμένο Fine Dining Σοβαρά τώρα, πόσες ακόμα παραλλαγές για καρμπονάρα χωρίς κρέμα γάλακτος ή για «το τέλειο χούμους με κάσιους» μπορούμε […]
(ή αλλιώς, το soundtrack της μαγειρικής κολάσεως) Υπάρχουν ήχοι που σου φέρνουν χαρά. Το άνοιγμα μιας παγωμένης μπύρας μετά το service. Το “σερβίς τελειώσαμε” του Sous Chef. Το τρίξιμο
(Ή αλλιώς, πώς ένα φαγητό μπορεί να καταστρέψει την ψυχή ενός σεφ.) Κάθε σεφ έχει εκείνο το ένα πιάτο. Το καταραμένο. Το μαγειρεύεις 500 φορές την εβδομάδα, το ξέρεις
Υπάρχει κάτι το θλιβερό, το σχεδόν τραγικό, στο να βλέπεις έναν σεφ πάνω από 50 ακόμα να μαγειρεύει στο ίδιο καζάνι της κόλασης. Όχι γιατί δεν είναι καλός – είναι
Ως μάγειρας, το να έχεις ρεπό τη Δευτέρα δεν είναι προνόμιο. Δεν είναι ξεκούραση. Δεν είναι απόλαυση. Είναι κατάρα. Γιατί; Γιατί οι κανονικοί άνθρωποι έχουν ρεπό το Σαββατοκύριακο. Οι μάγειρες;
1. Διάβασε. Διάβασε. Και μετά, ξαναδιάβασε. Δεν μπορώ να το τονίσω αρκετά. Αν θέλεις να γίνεις μάγειρας, ξεκίνα να διαβάζεις. Όχι τα post στο Instagram από σεφ που κάνουν γκριμάτσες
Ξέρεις τι καταλαβαίνω όταν ανοίγω έναν κατάλογο εστιατορίου στην Ελλάδα και βλέπω 50+ πιάτα; Ότι κάποιος εκεί μέσα δεν έχει ιδέα τι κάνει. Σουβλάκι, Burger, λαβράκι αλά σπετσιώτα, spring rolls,
Μια φορά κι έναν καιρό, αν ήθελες να μάθεις να μαγειρεύεις, έπρεπε να μπεις σε κουζίνα, να δουλέψεις κάτω από έναν σεφ που φώναζε πιο πολύ κι από drill instructor,
Έρχεται. Κάθε γαμημένο βράδυ.Ο τύπος που ξέρει καλύτερα από εσένα. Ο ξερόλας.Ο πελάτης που είδε τρια επεισόδια Hell’s Kitchen και μια σεζόν MasterChef, και τώρα νομίζει ότι μπορεί να σε
