(Άνοιγμα σκηνής: Ένας τύπος με τζιν μπουφάν γεμάτο punk κονκάρδες και γυαλιά ηλίου κάθεται σε ένα vintage παγωτατζίδικο στην Αθήνα. Στο βάθος, παίζει το “California Über Alles” των Dead Kennedys […]
Α, ναι. Η αιώνια μάχη του εστιατορίου: σέρβις εναντίον κουζίνας. Ένας πόλεμος τόσο θρυλικός όσο το Rolling Stones vs. Beatles, αλλά με περισσότερες βρισιές, ιδρώτα και περιστασιακά ιπτάμενα πιάτα.
(Ή αλλιώς, γιατί τα ελληνικά γαστρονομικά βραβεία φαίνεται να ακολουθούν μια συγκεκριμένη κατεύθυνση εδώ και χρόνια.) Το Παιχνίδι του Θεσμού Τα ελληνικά βραβεία γαστρονομίας, που διοργανώνονται από συγκεκριμένα περιοδικά και
Δεν ξέρω αν είναι η ηλικία μου ή απλά μια φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, αλλά μπαίνω σε μαγαζιά που έχω στήσει σαν σεφ και παρατηρώ ότι σχεδόν παντού ακούγεται Lex.
Έμαθα να μαγειρεύω από γυναίκες. Από τη μάνα μου που μπορούσε να φτιάξει παστίτσιο για δεκαπέντε άτομα με ένα μωρό αγκαλιά, ενώ ο πατέρας μου γκρίνιαζε για τον Ολυμπιακό στο
Αν έχεις δουλέψει ποτέ σε κουζίνα, ξέρεις ήδη το σκηνικό: Ένας σεφ γονατιστός μπροστά σε έναν κάδο σκουπιδιών, καταβροχθίζει ένα μισοκαμμένο μπιφτέκι σαν να είναι η τελευταία του μέρα στη
(Ή αλλιώς, πώς ένας σεφ βρήκε τον Δάσκαλο του Κουζίνα-Φου.) Κάθε σεφ φτάνει κάποια στιγμή σε ένα σταυροδρόμι. Το μενού πρέπει να αλλάξει. Κάποια πιάτα πρέπει να φύγουν. Κάποια καινούρια
Κάποτε, όταν έμπαινες σε μια επαγγελματική κουζίνα, ήξερες ότι βρισκόσουν σε ιερό έδαφος. Ο σεφ δεν ήταν απλώς το αφεντικό – ήταν ο πατέρας σου, ο μέντορας, το άτομο που
Ξέρεις τι με νοιάζει στην κουζίνα; Να είσαι στην ώρα σου, να σέβεσαι τους συναδέλφους σου, να κάνεις τη δουλειά σου και – το πιο βασικό – να μην είσαι
